Зүгээр л яагаад ч юм бүү мэд гуниглаад гадуур дандаа инээмсэглэж дотроо чарлаж явхаасаа залхаад дорвитойхон шиг чангаар чадах чинээгээрээ сэтгэлээрээ хашгиръя гэж шийдэв. Гадаа хүйтэн хэвээрээ л би хавар болж дулаархыг хүлээнэ хүмүүс ч бас гаднаа түвшин царайлж байгаа ч бүгдээрээ л хавар болж дулаархыг харцандаа барайж уурласан царайныхаа цаанаа биччихээд хүйтнээс халшираад хүн араас нь хөөж байгаа мэт л хурдан хурдан гүйх шахам алхана. Хурдан хавар болоосой гэхдээ өвлийн малгайлан орох цасанд жаргалтай хирнээ яагаад ч юм гуниглаад алхах гоёоооо хэхэхэ орж байгаа цасан ширхэн бүхэн зөөлөн дулаахан өвлийн хүйтэн тэр тэсгэм хүйтнийг тэр чигээр нь ор тас мартагнуулаад өвлийг явуулмааргүй тас зуураад яг энэ хэвээр нь түр саатуулмаар....Цасанд хучигдсан модод яг л үзэсгэлэнтэй хөөрхөн цасан охид шиг гялтаганан гялбаад дуулан бүжиж байгаа мэт... Би өвөлд хайртай гэхдээ намайг үг дуугүй орхиод холоо хол явсан тэр хүний сэтгэл шиг хүйтнийг нь би үзэн яддаг ч хэт халууцхаараа үгүйлдэг. Балчир байждээ дурлачихаад ганц ч үг хэлж чадахгүйдээ дурлалынхаа халуунд хичнээн их шүлэг зохиож уйлж байсан юм дээ мэдэхгүй, явах гээд хувцас хунараа бэлдээд суухдаа бүх зүйлээ хуучин дурсамжаа ч бас орхиод явъя гэж шийдээд чамд хайрцаг дүүрэн дэвтэр шүлэг ягаан зүрхэн хэлбэртэй шоколадыг хаалганы чинь өмнө орхиод чамд нулимсаа харуулхагүй гэсэндээ хаалгаа...гэрийн чинь үүдэнд......баяртай гэж хоолой зангируулж хэлчихээд мартана гэж амлаад ахиж уйлахгүй ээ гэж өөртөө амласан ч нулимсаа тэвчиж чадахгүй уйлаад гүйсэн чамайг дуудсаныг мэдээгүй... би амьдралдаа ганцхан удаа тэгж ихээр уйлж үзсэн. Маргааш нь хов хоосон би явсан. Чамайг мартахийг хүсээд хичээх тусам санаад л хүний газар бүр их хэцүү байсан ч би тэссэн. 2 жилийн дараа нэг өдөр бие өвдөөд хэвтэрт байхад тэр над руу залгаад уйлаад л уйлаад л надад уйлах тэнхээ байгаагүй уйлах нулимас ширгэчихсэн юм шиг л дотроо хашгираад.... би нэг ч үг авиа гаргаж чадаагүй тэр надад ямар их хайртай байсанаа хайрладагаа хайрлахаа хэлсэн бас гүнжхэн минь болооч гуйсан. Яагаад надтай таарах бүрдээ сандарч инээж алдаад юу ч хэлэхгүй хирнээ инээгээд л надад яагаад тэгж их анхаарал тавьж орой бүр утсаар хичээлийн хуваарь гээд хэрэгтэй хэрэггүй зүйл асуудаг байсаныг огт танихгүй хүмүүсээр баяр бүхнээр бэлэг илгээдэг байсныг нь мэдсэн миний дүрсгүй жаал.... нисэх буудал дээр хүлээж байна гэчихээд ирэлгүй би чамд хайртай гэж хэлж амжаагүй байхад тэр явчихсан байсан баяртай ч гэж хэлээгүй холоо хол.... гараас чинь чангаас чанга атгахыг хүссэн хацар дээр чинь зөөлөн үнсэхийг хүссэн даанч.... тэр миний хажууд хирнээ хүрж чадахгүй надад харагдахгүй... намайг уучлаарай миний дүрсгүй жаал цаг хугацааны эргэлтээр хаврын хавсарган салхи чамайг хайрлах хайрыг минь хийсгээд хосоороо жаргах хүсэлд автаад шинээр дэлгэрэх хос цэцэгс бүхэнд атаархаад тархийг мансууруулах тансаг үнэрт нь зүрх уяраад чамайг мартаж ахин шинээр дурлаж эрэгдэг хормойтой тийм гоё даашинзтай болохыг хүсэх юм. Даанч чамтай минь адил хүн чамаас минь өөр энэ хорвоод алга болхоор чамтайгаа уулзхаар холоо хол чинийхээ араас нисье гэхээр энэ хорвоод төрүүлж өсөгсөн эцэг эхээ араасаа дагуулж амьдаар нь аваад явмааргүй... эндээ үлдэж тэднийхээ нүдэнд жаргалтай амьдарч үнэлж барашгүй цаг хугацааг дурсамжаар хучаад шинэ дурлал надад иртэл хүлээхээр шийдсэн...дараагийн амьдралдаа бид уулзвал чамаасаа тас зуураад хэзээ ч салахгүй миний муухай жаал...
Монгол дахь Итали хоолны тогооч нарын холбооны дэд ерөнхийлөгч Г.Тэнгистэй уулзлаа. Тус холбоо саяхнаас “Эрүүл, баталгаатай хүнс хэрэглэе” гэх уриалга гаргаад байгаа юм. 
